Chancel Mbemba bezoekt Damiaanactie in Kinshasa

Chancel Mbemba bezoekt Damiaanactie in Kinshasa

Chancel Mbemba, de Congolese verdediger bij Anderlecht, is naar zijn thuisland Congo getrokken ter voorbereiding van het Afrikaans kampioenschap voetbal 2015. Ondanks een zeer drukke agenda, heeft hij meer dan een dag lang projecten van Damiaanactie bezocht.

De eerste halte van zijn bezoek was het hospitaal 'Hôpital de la Rive', waar hij een bezoek bracht aan het gloednieuwe "Ceda" (het "Centre d'excellence Damien" - het nieuwe hospitaal voor multiresistente tuberculosepatiënten). Ook was hij aanwezig bij de verzorging van de wonden van leprapatiënten en heeft hij de verplegers zelfs geholpen met de behandeling. Daar ontmoette hij de kleine Merdi, een meisje dat lijdt aan lepra.

In de namiddag ontmoette Chancel leprapatiënten bij hun thuis: Rocha, een dertigjarige man die vreselijk verzwakt was door longtuberculose, en Ketia, een kindje dat lijdt aan werveltuberculose.

Hoewel het niet voorzien was en Chancel een drukke agenda had, stond hij er uitdrukkelijk op om de volgende ochtend naar het 'hôpital de la Rive' terug te keren om te helpen met de plaatsing van een gipscorset bij de kleine Ketia (anders riskeerde het meisje verlamd te geraken).

Hieronder enkele woorden van Chancel zelf na zijn bezoek:

“Nooit van m’n leven had ik gedacht dit te zullen meemaken”

Toen Damiaanactie me via RSC Anderlecht en de Pro League voorstelde om een dag in Kinshasa door te brengen om er hun projecten te ontdekken, had ik nooit gedacht dat het zulke intense emoties in mij zou losmaken. Ik, de Congolees uit Kinshasa, heb een realiteit ontdekt die ik in mijn eigen land niet echt kende. Want er is een wereld van verschil tussen iets weten, iets zien en iets van binnenuit beleven. Het was verschrikkelijk voor mij om mensen, en vooral kinderen, te zien lijden. Lepra en tuberculose zijn echt vreselijke ziektes. De emotie en het lijden waren zodanig groot dat ik er enkele keren bijna onderdoor ben gegaan.

Mocht ik door mijn bezoek toch een beetje hoop geschonken hebben, dan ben ik gelukkig.
Maar dat stelt maar weinig voor vergeleken met het immense werk dat de mensen van Damiaanactie verrichten. Zij zijn de helden en de groten van deze wereld. Ik ben als voetballer maar ‘een kleintje’ vergeleken met hun. Dit was een echte levensles voor mij…

Ik doe dan ook mijn hoed af voor hen en ben fier dat België, mijn adoptieland, zich zo inzet voor dit project in Congo. Daarom doe ik aan iedereen een oproep om Damiaanactie te steunen, want er is nog een grote strijd te leveren…. “

Wil je iets kwijt over dit artikel of heb je een vraag?

Laat het ons weten