Zahara is de eerste vrouwelijke dokter op het eiland Anjouan

Zahara is de eerste vrouwelijke dokter op het eiland Anjouan

Zahara Salim (50 jaar) werd dankzij de steun van Damiaanactie de eerste vrouwelijke dokter op het eiland Anjouan op de Comoren. Vandaag werkt ze als arts en team leader in het ziekenhuis van Anjouan, op de afdeling voor tuberculose en lepra.

Zahara is vandaag ruim 20 jaar arts en heeft al heel wat patiënten behandeld en genezen. “Ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik in al die jaren al heb bijgedragen tot een verbetering van de publieke gezondheid.”

Doorzettingsvermogen is goud

Zahara heeft een ijzersterk doorzettingsvermogen. En dat is ook nodig om op de Comoren als arts te werken. “Ik doe veel voor mijn patiënten. Dorpen zijn vaak onbereikbaar voor auto’s waardoor ik soms 2 uur moet wandelen om een patiënt te bezoeken. En achteraf moet je ook weer terugwandelen natuurlijk.”

“Toch hou ik van mijn werk, ik zou ook niet meer op een andere dienst willen werken. Het is pijnlijk patiënten te zien lijden omdat ze geen geld hebben voor een behandeling. Maar op deze dienst betalen patiënten niks. Damiaanactie regelt alle kosten voor lepra- en tbc-patiënten.

1 op de 1000 personen heeft lepra

Lepra blijft een groot probleem op de Comoren. Sterker nog, op het eiland Anjouan is 1 op de 1000 personen besmet met lepra. Dat is 35 keer het wereldwijd gemiddelde. Maar Zahara is optimistisch: “Steeds minder personen hebben verminkingen door lepra”, zegt ze. “Waarom? We sporen patiënten vandaag sneller op. Maar we doen ook aan actieve opsporing en organiseren minicampagnes om de populatie te sensibiliseren.”

Ook de strijd tegen tuberculose staat niet stil. “Dankzij nieuwe strategieën en steun van het Wereldfonds gaan we doeltreffender te werk en boeken we ook hier vooruitgang.”

Eerste en enige vrouwelijke arts op de Comoren

Zahara is de eerste en enige vrouwelijke arts op het eiland Anjouan. En daar is ze terecht trots op. Het was haar vader die haar overhaalde om geneeskunde te studeren. “Ik was bang dat die studies te moeilijk zouden zijn voor me. Maar mijn vader vond dat onzin. ‘De hersenen van mannen zijn niet anders als die van vrouwen’, zei hij tegen me. En hij had gelijk. Ik ben blij dat ik dit pad koos en spoorde ook andere vrouwen aan om geneeskunde te studeren.”

Wil je iets kwijt over dit artikel of heb je een vraag?

Laat het ons weten